« روز قيامت ، كسى نمىتواند قدمى بردارد مگر اين كه از چهار چيز از وى بپرسند : از عمرش كه در چه راهى صرف كرده ، از جوانيش كه چگونه گذرانده و از مالش كه از كجا فراهم آورده و در چه راهى خرج كرده و از محبت ما اهل بيت . . . » ( 1 ) اين حديث شريف نبوى مشتمل بر امورى به شرح ذيل است : 1 - انسان در روز رستاخيز و حضور در پيشگاه خداى تعالى از ايام زندگيش مؤاخذه مىشود كه آيا در طاعت و رضاى خدا صرف كرده است تا پاداش دهند و يا آن كه در راه معصيت گذرانده است تا به جزاى عادلانهء آن برسد . 2 - خداى متعال از جوانى انسان كه شكوفهء زندگى اوست مىپرسد كه آيا روزگار جوانى در راه معصيت سپرى شده تا به خاطر آن مجازات شود و يا اين كه در اطاعت خدا صرف شده ، تا پاداش داده شود . 3 - خداوند ، از اموال انسان مؤاخذه مىكند كه آيا از راههاى مشروع به دست آورده و آيا در راه رضاى خدا صرف كرده است تا به خاطر آن ، اجر و پاداش دهد و يا آن كه از راههاى خلاف شرع از قبيل ربا و راههاى باطل به دست آورده و در راه معاصى خرج كرده تا بر آن اساس كيفر و مجازات كند . 4 - خداى متعال روز قيامت از محبت اهل بيت عليهم السّلام مىپرسد كه ايشان كشتيهاى نجات و امين بندگان خدايند ؛ هر كس آنان را دوست بدارد بيقين راه او به سوى بهشت است و هر كس ايشان را دشمن بدارد - بطورى كه نصوص فراوان دلالت دارد - بيقين ، راهى جهنم است . ( 2 ) 8 - امام سجاد عليه السّلام به نقل از پدر بزرگوارش از قول جدش رسول خدا ( ص ) نقل كرده كه آن حضرت فرمود : « إن أحب الأعمال إلى اللّه تعالى إدخال السرور على المؤمن . » « 1 »

--> ( 1 ) مصادقة الاخوان صدوق ، خطى موجود در كتابخانهء آقاى حكيم ، نجف .